Messier 110 (znany również pod oznaczeniem NGC 205 lub M110) jest karłowatą galaktyką eliptyczną w gwiazdozbiorze Andromedy, oddaloną od nas o 2,9 miliona lat świetlnych. M110 jest najjaśniejszą galaktyką satelicką galaktyki Andromedy i w związku z tym jest członkiem Układu Lokalnego. Odkrył ją Charles Messier w 1773 roku. Posiada niewielkie ilości pyłu międzygwiazdowego oraz ślady niedawnej aktywności gwiazdotwórczej, co jest niezwykłe dla tego typu galaktyki.

Messier 109 (M109, NGC 3992) - galaktyka spiralna z poprzeczką w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy. Jest najjaśniejszą galaktyką w grupie M109. Znajduje się w odległości ok. 40' od gwiazdy Phekida (γ Ursae Majoris)


Historia odkrycia

Galaktykę odkrył 12 marca 1781 Pierre Méchain. Charles Messier obserwował M108 i M109 24 marca 1781, kiedy mierzył pozycję M97. We wstępnej wersji jego katalogu została zapisana pod numerem 99, jednak bez pozycji. Méchain wspomniał o M109 w liście do Bernoulliego z 6 maja 1783. Zarówno M108 jak i M109 nie znalazły się w opublikowanej wersji katalogu Messiera. Dodał ją Owen Gingerich w 1953 roku.

12 kwietnia 1789 M109 niezależnie odkrył William Herschel. Dodał ją do swojego katalogu (H IV.61) błędnie określając jako mgławicę planetarną.


Charakterystyka galaktyki

M109 znajduje się w odległości około 55 milionów lat świetlnych od Ziemi i oddala się z prędkością 1142 km/s. M109 należy do typu SBc. Galaktyka jest dobrym przykładem galaktyki spiralnej z poprzeczką. Od 2005 roku wiadomo, że Droga Mleczna jest podobna do M109.

Do tej pory w galaktyce zaobserwowano jedną supernową, SN 1956A. Należała do typu Ia, osiągnęła jasność 12,3m. Odkryto ją 17 marca 1956.

Odkryto trzy satelity M109 (UGC 6923, UGC 6940 i UGC 6969), jest niewykluczone, że posiada ich więcej.

M109 należy do gromady galaktyk w Wielkiej Niedźwiedzicy dużego, ale rzadkiego skupiska galaktyk.

Messier 108 (M108, NGC 3556) - galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy. Odkrył ją 19 lutego 1781 roku Pierre Méchain (3 dni po M97). M108 i M109 najprawdopodobnije obserwował również Charles Messier podczas obliczania pozycji M97 (24 marca 1781), jednak najwidoczniej nie miał on okazji, aby zbadać ich położenie. Galaktyka znalazła się we wstępnej wersji jego katalogu pod numerem 98 (bez określenia pozycji). Najprawdopodobniej Messier zmierzył dokładna pozycję M108 w późniejszym czasie i dodał je do własnej kopii katalogu..

Oba obiekty (M108 i M109) są wspomniane w liście Méchaina z 6 maja 1783. Potwierdzałoby to, że chciał on aby dodano je w późniejszej wersji. Ostatecznie M108 dodał do katalogu Messiera Owen Gingerich w 1953.

Ponieważ odkrycie nie zostało opublikowane William Herschel niezależnie odkrył M108 17 kwietnia 1789 roku i skatalogował jako H V.46.

Dysk galaktyki jest gęsty, można w nim zaobserwować kilka obszarów H II i młodych gromad gwiazd wyróżniających się na chaotycznym tle. Przyjmuje się że M108 znajduje się w odległości około 45 milionów lat świetlnych od Ziemi i oddala się z prędkością 772 km/s. Najprawdopodobniej należy do chmury galaktyk w Wielkiej Niedźwiedzicy.

Do tej pory w M108 zaobserwowano jedną supernową - SN 1969B. Należała do typu II, osiągnęła jasność 13,9m (23 stycznia 1969)

Messier 107 (M107, NGC 6171) - gromada kulista w gwiazdozbiorze Wężownika. Odkrył ją Pierre Méchain w kwietniu 1782 roku. William Herschel odkrył ją niezależnie 12 maja 1793 i skatalogował jako H VI.40. Zaobserwował rówinież jako pierwszy pojedyncze gwiazdy gromady.

M107 nie znalazła się w opublikowanej wersji katalogu Messiera. Dodała ją Helen Sawyer Hogg w 1947 razem z M105 i M106.

M107 znajduje się w odległości około 21 tys. lat świetlnych od Ziemi i zbliża sie z prędkością 147 km/s. Średnica gromady wynosi około 80 lat świetlnych. Gromada zawiera 25 gwiazd zmiennych. W odróżnieniu od innych gromad kulistych M107 zawiera kilka ciemnych obszarów. Zawartość metali jest średnia.

Messier 106 (M106, NGC 4258) - to galaktyka spiralna znajdująca się w gwiazdozbiorze Psów Gończych. Odkrył ją francuski astronom Pierre Méchain w roku 1781.

M106 nie znalazła się w opublikowanej wersji katalogu Messiera. Dodała ją Helen Sawyer Hogg w 1947 razem z M105 i M107.

M106 znajduje się w odległości ok. 23 milionów lat świetlnych (ok. 7 mln parseków) od Ziemi.

Do tej pory w M106 zaobserwowano tylko jedną supernową:

    * SN 1981K, (odkryta w sierpniu 1981, miała wówczas jasność 16m)

Messier 105 (znana również jako M105, NGC 3379) to galaktyka eliptyczna w gwiazdozbiorze Lwa. Odkrył ją Pierre Méchain 24 marca 1781 i opisał w liście do Messiera z 6 maja tego roku. M105 nie znalazła się w opublikowanej wersji katalogu Messiera, została dodana w 1947 roku przez Helen B. Sawyer Hogg razem z M106 i M107. William Herschel zaobserwował M105 11 marca 1784 r. i dodał do swojego katalogu jako H I.17. M105 jest oddalona od Ziemi o 38 mln lat świetlnych. Jasność względna M105 to +9.3m. Od roku 1997 wiadomo, że Messier 105 posiada supermasywną (około 50 milionów mas Słońca) czarną dziurę.

Galaktyka Sombrero (również Messier 104, M104, NGC 4594) galaktyka spiralna typu Sa, położona w gwiazdozbiorze Panny o jasności 8,7m (magnitudo) i nazwie (sombrero) dobrze pasującej do jej wyglądu. Ma wielkie jasne jądro, mało rozwiniete ramiona i pas ciemnej materii o grubości aż 82 000 lat świetlnych. Pas ten przechodzi około 26 000 lat świetlnych od jej środka. Galaktyka zawiera wiele gromad kulistych, które tworzą wokół niej sferyczne halo. Sombrero znajduje się w odległości 45 milionów lat świetlnych i jest jedną z wielu galaktyk nieregularnej gromady galaktyk w Pannie.